Weerbericht 13 april

 

Cees Gips

Thuis en op kantoor alles o.k.

 Het notariaat behoort tot de zogenaamde “cruciale beroepen”.

Dat betekent dat ons kantoor gedurende de periode van “intelligente lockdown” geopend blijft. Wel wordt er, meer dan voorheen, veel thuis gewerkt. Met een goede, beveiligde digitale verbinding is dat ook goed te doen.

Wat we wel merken is dat de medewerkers best ook graag naar kantoor komen. Even uit de huiselijke omgeving op kantoor contact met elkaar, wordt zeer op prijs gesteld. Dat maakt ons team alleen maar hechter.

We maken op dit moment veel testamenten.

Sinds begin deze week is door de ministerraad een noodwet uitgevaardigd. Hierdoor kunnen wij op afstand met een beeld- en geluidsverbinding en in het bijzijn van getuigen een testament passeren. De client tekent de akte zelf niet en het testament moet in z’n geheel worden voorgelezen. In de akte moet ook de reden waarom (quarantaine wegens corona) en de gevolgde procedure nauwkeurig worden vastgelegd.

Veel oude mensen hebben moeite met de huidige digitale techniek en we hopen dan ook dat we hier zo min mogelijk gebruik van hoeven te maken.

In mijn directe omgeving wordt veel gebruik gemaakt van communicatie via de digitale beeld- en geluidweg van zoom. We hebben al met 19 personen tegelijk gechat! Voor de hobby- en privésfeer is dit een geweldig en makkelijk toegankelijk communicatiemiddel.

Tot zover een bericht vanachter mijn bureau aan de Berg en Dalseweg.

Hartelijke groet en pas goed op jezelf,

Cees

Salima El Guada

Zoom, ik had er niet eerder van gehoord, al beschouw ik mezelf niet bepaald als digibeet. Maar inmiddels schakel ik het wekelijks in voor het groepsgesprek tussen mijn dochtertje en de rest van haar klas en volg ik zelfs mijn yogales digitaal! Gemakkelijk en laagdrempelig inderdaad.

En toch vervangt het niet de als vanzelfsprekend ervaren menselijke communicatie; wandelen en koffiedrinken met een vriendin, ’s ochtends bijpraten op het schoolplein, de netwerkbijeenkomsten en -gesprekken waar mijn agenda tot ver in april mee volgepland stond (want “druk druk druk”).

Het valt allemaal ineens weg en dat voelt vreemd. En tegelijkertijd geeft het me ook rust, merk ik. Er komen alternatieven. Of niet.

Ondertussen leer ik iedere dag zelf bij als thuisjuf, niet alleen over Snappet en cijferend vermenigvuldigen maar vooral ook dat lesgeven aan 24 studenten of een groep trainen van 15 deelnemers bij vlagen een stuk makkelijker is dan je bloedeigen tienjarige didactisch begeleiden.

Binnenkort begint voor mij en velen met mij de Ramadan weer, een periode die ik de laatste jaren steeds meer ervaar als een periode van bezinning, reflectie en geestelijk naar binnen keren. De overwinning van het fysieke vasten is steeds meer op de achtergrond komen te staan. Dit jaar voelt het alsof ik al eerder de vastenperiode ben ingegaan, door gedwongen onthechting van zaken die altijd zo vanzelfsprekend leken.

Maar de verbinding met de buitenwereld, waaronder ook met jullie, blijft gewoon bestaan, voorlopig langs digitale weg maar hopelijk op termijn toch weer als vertrouwd in levende lijve. Graag tot dat moment!

Ronald de Groot

Lieve vrienden en vriendinnen,
Valerie en ik hebben ons snel aangepast aan het leven met social distancing. De overgang voor mij was abrupt: toegang tot het ziekenhuis werd beperkt tot zorgpersoneel. Onderzoekers moesten vanaf huis werken. Omdat vele werk en sociale activiteiten vervallen zijn betekent dit voor mij dat er veel tijd beschikbaar is gekomen om de achterstanden in huis , tuin en garage aan te pakken. Daarnaast hebben we mijn moeder van 98 jaar die nog zelfstandig thuis woont maar geen korte termijn geheugen meer heeft 2 weken bij ons thuis gehad en nu na een kort weekje opnieuw bij ons, hetgeen veel tijd en aandacht vraagt. Ik heb buren geholpen met verticuteren en samen met Valerie ook maaltijden gemaakt voor een tweetal bevriende families met zieken waaronder Coronavirus infectie. Er gaat geen dag voorbij of ik zie vrienden en collegae uitleg geven op TV of internet over de infectie, modellering, immuniteit , mondmaskers etc. Mijn eigen lab is ook druk bezig met onderzoek naar de respons op het virus in de mond-keel holte en naar het vinden van simpele methoden om de immunologische respons op het virus simpel te meten. Een van mijn promovendi is reeds 3 jaar bezig via een ingenieus zelfgemaakt apparaat te meten of transmissie van bacteriën voorkomen kan worden door te hoesten in een zakdoek, een masker te dragen of op andere wijzen transmissie te voorkomen. Ik had nooit kunnen bedenken dat dit onderzoek dat ook voor virussen zeer relevant is zo in de publieke belangstelling zou komen. Misschien een mooi onderwerp voor een voordracht als we weer bij elkaar komen. Ik ga ervan uit dat we met inachtneming van social distancing vanaf September wel weer bij elkaar kunnen komen. Zoals bij velen van jullie komt deze infectie en de gevolgen daarvan wel dichtbij. Onze tweede zoon Mark werkt als huisarts in Tilburg gelukkig zonder dat hij infectie symptomen gehad heeft. Onze oudste zoon Steven zit met zijn gezin vast in Marokko bij zijn schoonouders. Een nichtje, die neuroloog is heeft Coronavirus infectie doorgemaakt. Een dochter van een vriend- ook medisch- eveneens corona infectie met opname en zuurstof. Onze jongste zoon heeft een bliksemcarrière bij de UWV om alle uitkeringen goed en snel te kunnen regelen. Arjan de vierde zoon werkt vanaf huis voor de ABN-AMRO. Ons hart gaat uit naar al diegenen die getroffen zijn door deze pandemie en natuurlijk missen wij ook het reguliere contact via de club. Wij wensen alle vrienden en vriendinnen veel sterkte toe en blijf gezond!

Een warme groet van Valerie en Ronald