Weekbericht Rotary Club Nijmegen90 jaar 22 januari 2021

 

Rotary Club Nijmegen
Clubjaar 90 / Jaargang 63 / Bijeenkomst 22-01-2021
Motto van clubvoorzitter Lilian van der Velden: “Rotary inspireert”
Betalingen aan penningmeester Jeroen Simkens op rek. NL34SNSB0932203108 t.n.v. RC Nijmegen.
Rekening Van Broekhovenfonds: NL29INGB0003575209.

MEDEDELINGEN VAN HET SECRETARIAAT:
Aanwezig: 26
Gasten: –

PROGRAMMA:
29 januari: Pieter Matthijs Gijsberts – Tijden van kentering: Rome in de overgang van renaissance naar barok
5 februari: (Ronald de Groot) Koen Vandendriessche: “Mondmaskers, wanneer kunnen ze af?”
12 februari Beroepspraatje van Mariëla Harrigan
19 februari (Ronald de Groot) Cindy Wan: “Reflectie op het leven met osteogenesis imperfecta
26 februari Clubzaken

Mededelingen
• Er zal een actuele verslagleggerslijst worden toegestuurd. Graag intekenen met bericht naar Tjeerd.
• Tongeren heeft ons een nieuwjaarswens gestuurd. Ook zij worstelen met de problemen die de corona-beperkingen met zich mee brengen. Zij wensen ons van harte succes met onze pogingen om deze tijd goed te overbruggen.
• Jan Roelof kan ons met veel genoegen meedelen dat hij Maike heeft gevraagd om in het komende clubjaar inkomend voorzitter te worden, en dat zij dit heeft toegezegd. Maike zelf voegt daar aan toe, er veel zin in te hebben. Zij krijgen voor deze mededelingen en het vooruitzicht volop applaus.
• Inmiddels hebben wij gemerkt dat wij naar Zoom overgaan. De reden daarvoor is dat het een uitbreiding van onze mogelijkheden biedt.
• Ook in andere zin is er perspectief op uitbreiding: Er is een drietal mensen voorgedragen om lid te worden. Jan Roelof en Ronald geven een korte introductie van de betrokkenen. Lilian licht vervolgens de procedure toe: Op besloten deel van de website komen hun namen en gegevens, zodat iedereen daar naar kijken. Als er leden zijn met bezwaren, dan hebben zij twee weken de gelegenheid om dat kenbaar te maken bij de secretaris. Als er geen bezwaar wordt ingediend, zullen zij bij ons gaan komen wanneer wij weer fysiek bijeenkomen. Mocht dat moment heel lang op zich laten wachten, dan zal het bestuur iets anders bedenken.
• Lilian herinnert ons nog aan de brainstormbijeenkomst op 4 februari voor de werkende leden. Tot nu toe hebben zich 11 leden aangemeld.
• Elsbeth vertelt dat zij namens de Commissie Duurzaamheid een brief naar het bestuur heeft gestuurd, naar aanleiding van de “nieuwjaarsdoos” die wij toegestuurd kregen. Dat was een leuk idee. Maar het had duurzamer uitgewerkt kunnen worden. De commissie is actief om naar concrete mogelijkheden voor duurzaamheid te blijven zoeken, ook voor ons als Rotaryclub. Als leden voor zichzelf of voor andere kringen assistentie of suggesties willen hebben, kunnen zij gerust met leden van de commissie contact opnemen.

Verslag

Qader feliciteert de inkomend voorzitter. Hij is zelf in 2004 lid geworden van deze club “uit duizenden”. Toen hij voor het eerst op bezoek kwam, ontmoette hij allerlei belangrijke mannen en vrouwen, terwijl hij zelf nooit stropdassen draagt. Hij vond het een uitdaging om lid te worden en voelde zich meer van nature verwant met actievoerders dan gezagsdragers. Toen hij lid werd, kreeg hij echter vanuit de club de vraag om met zijn inzet onze club ook te veranderen.
Na heel actieve jaren is hij de laatste jaren minder actief geweest. De aanleiding daartoe was een discussie over de term “Rotary-vrienden” en wat dat wel en niet betekent. Qader ziet Rotary als een vriendengroep, samenkomend vanuit de inspiratie van Paul Harris. Die discussie bracht in eerste instantie wat afstand. Maar in dit jaar van quarantaine en reflectie heeft Qader gemerkt, dat hij ons allemaal heeft gemist. En dat die vriendschap – hoezeer daarover ook verschillend kan worden gedacht – belangrijk is en dierbaar.
Qader heeft met deze bijdrage de opdracht op zich genomen om te reflecteren op zijn jaar als Nijmegenaar van het jaar. Die reflectie op dat jaar is echter nog niet af. Het werd een jaar van confrontatie met menselijke beperkingen. Op verschillende manieren. Zo belt hij nog steeds bijna dagelijks met zijn moeder in Afghanistan en ziet hoe dat land getroffen is, en hoe veel beter wij het hier hebben. Maar dan kijkt hij naar de situatie in Dukenburg van de eenzame ouderen daar. Die eenzaamheid is schrijnend. Wij zitten in een rijk land, waar alles te koop is. Behalve de warmte en de aandacht die wij elkaar kunnen geven. Qader’s moeder bevindt zich in een materieel veel benardere situatie en zij ziet veel ellende, zoals de uithuwelijking van meisjes. Maar zij is wel omringd met heel veel aandacht. Wat voor lessen trekken wij daar als mensheid uit? Hebben wij voldoende oog voor elkaar, en koesteren we onze relaties?
Qader heeft een boek cadeau gekregen van de spirituele schrijver Kahlil Gibran, met inspire-rende teksten voor iedere dag. Hij citeert de tekst van vandaag over ronddolend verlangen en het zoeken van elkaar en de geboorte van mateloze dromen.
Eén van de dromen die Qader bij zich wakker geroepen voelde worden, betrof het vooruit-zicht om mogelijk Nijmegenaar van het jaar verkozen te worden. In 2016 werd hij voor een eerste keer gekandideerd. De gedachte die benoeming te krijgen, was voor hem interessant omdat hij net gestart was met Bureau Wijland en de missie daarvan om te werken aan een meer duurzame, vrediger en verbonden samenleving. Bij de start van Wijland heeft hij veel steun ervaren, ook uit de club. Een verkiezing tot Nijmegenaar van het jaar zou een extra ondersteuning geweest zijn. Maar hij werd het toen niet. Het was in zekere zin een aangename teleurstelling, want hij werd weliswaar niet gekozen, maar was immers wel genomineerd. In 2019 volgde een tweede nominatie. Hij verwachtte toen echter dat Bart Janssen verkozen zou worden, vanwege zijn mooie en belangrijke werk over Nijmegen en Nijmegenaren in de oor-log. Met die verwachting is hij naar de nieuwjaarsreceptie gegaan. Maar bij de ontvangst van de drie kandidaten was de houding van de ontvangstcommissie dusdanig, dat hij vermoedde het wel eens te kunnen worden.
Toen dat inderdaad het geval bleek, was hij toch sprakeloos. Ondanks de bij hem levende verwachting was hij verrast. Er gebeurde iets met hem, op dat moment. Het voelde als een enorme erkenning, niet alleen voor zijn eigen werk en de inzet, maar ook voor heel veel andere mensen. Qader ervaart zichzelf als een brug voor de vele bijdragen van de vele mensen, die zoals hijzelf gevlucht zijn en nu proberen bij te dragen aan de samenleving. En die erkenning is enorm belangrijk, en een groot goed dat de Nederlandse democratie en samenleving ons geeft. Je kunt hier burger zijn en gezien worden.
Hij is door die verkiezing minder op de club geweest, en was van plan om veel op bezoek te gaan bij eenzame mensen en vluchtelingen. Maar toen kwam de uitbraak van het coronavirus. Dat heeft ook voor hem en de invulling die hij had willen geven aan zijn jaar als Nijmegenaar van het jaar, roet in het eten gegooid. Het bracht angst en afstand. Dat heeft hij enorm jammer gevonden. Ook de vele gebeurtenissen die niet door konden gaan vanwege corona, waren voor veel mensen een verlies. Hij denkt bijvoorbeeld aan de activiteiten voor Black lives matter. Het heeft ook op het gebied van verbinding en de kwaliteit van het maatschappelijke gesprek nadelen met zich mee gebracht. Want voor nuance heb je ontmoetingen nodig. En waar die ontmoetingen niet meer mogelijk zijn, zijn het de meer extreme stemmen die door blijven klinken terwijl de nuance minder hoorbaar wordt.
Met behulp van de sociale media is hij echter aandacht blijven vragen voor duurzaam groen en de begeleiding van mensen naar een andere vorm van consumeren. Ook veel via kinderen, hetgeen dubbel zinvol is omdat je via hen ook hun ouders bereikt. Hij heeft in het afgelopen jaar veel bomen kunnen planten en gewassen kunnen verbouwen. En hij heeft veel Rotary-tulpen geplant, ook ter ondersteuning van het gouverneursjaar van Anneke. In de Ooij hebben ze mooie wandeltochten kunnen organiseren, compleet met een lekkere maaltijdsoep waarmee geld verdiend werd voor sheltergasten. Het waren leuke activiteiten, en zeer zinvol omdat met dit soort groene initiatieven wordt aandacht gevraagd en bijgedragen aan verantwoord eten en de groei van lokale voedselproductie.
En dan is hij dit jaar bovendien geridderd. Ook dat was een bijzonder gevoel, hoewel toch weer heel anders dan dat Nijmegenaarschap van het jaar.
Qader zegt echter al met al met dit jaar nog niet klaar te zijn. En ook nog niet met zijn vrienden. Als het daarbij om Rotaryvrienden gaat, denkt hij ook aan de vrienden die er niet meer zijn. De discussie over de term “Rotaryvrienden” van 1½ à 2 jaar geleden heeft wat bij hem losgemaakt. Nu terugkijkend, koestert Qader de band die wij met elkaar hebben. Hij is nog steeds dankbaar voor de keuze in 2004 om hem lid te maken, en vertrouwt en hoopt er op dat wij kunnen zeggen dat dit een goede keuze was.

Na de inleiding van Qader volgen er vragen.
Anneke vraagt wat Qader zou willen doen als Nijmegenaar van het jaar, als er geen corona zou zijn. In zijn antwoord schetst Qader, dat er een aantal dingen van een Nijmegenaar van het jaar wordt verwacht en dat je ook bij een aantal momenten present zijn. Maar als eigen inbreng zou hij vooral dingen in de wijken willen doen. Één van de activiteiten die hij had willen ondernemen was “koken met de Nijmegenaar van het jaar”. Hij had zich voorgenomen om dat in elke wijk te gaan doen. Bovendien gaat hij nu een boek schrijven over zíjn keuze voor Nijmegenaars van het jaar. Ook dat had hij het afgelopen jaar willen doen.
De vraag of er ook in Afghanistan zoiets als een Nijmegenaar van het jaar is, beantwoordt hij ontkennend. Hij meent bovendien dat een dergelijke erkenning vooral zinvol is in een individualistische samenleving als de onze. Daarin heeft dat een plek, die het niet zou hebben in een samenleving met een “wij-cultuur”.
Qader vermeldt nog, dat zijn moeder onmiddellijk bezorgd was voor zijn veiligheid toen zij van zijn verkiezing hoorde. Maar hier krijg je natuurlijk niet onmiddellijk allerlei Kalashni-kovs op je gericht. (Hoewel je als Nijmegenaar van het jaar natuurlijk niet op je fiets door rood moet gaan rijden.)

Lilian bedankt Qader voor zijn inspirerende inleiding.

Zij geeft Pieter-Matthijs het woord, die volgende week een inleiding zal gaan verzorgen over
kunst. Namelijk over de barokkunst, die ontstond op een waterscheiding tussen renaissance en barok. Waarom ontstond die kunst? Voor wie? En wat betekende dat?
Komt allen luisteren!

TjJ

Deze jaargang van het Weekbericht wordt geredigeerd door Hans Classen, Maud Graff (vz) Tjeerd Jansen, Paul Dirven en Astrid Wessels.