Weekbericht RC Nijmegen 6 maart 2020

 

Rotary Club Nijmegen
Clubjaar 89 /  Jaargang 62 /  Bijeenkomst 6 maart 2020
Motto van clubvoorzitter Tjeerd Jansen: “Rotary verbindt”
Betalingen aan penningmeester Jeroen Simkens op rek. NL34SNSB0932203108 t.n.v. RC Nijmegen. Rekening Van Broekhovenfonds: NL29INGB0003575209.

MEDEDELINGEN VAN HET SECRETARIAAT:
Aanwezig:   30 leden
Gast: —

PROGRAMMA:
Do 12 mrt: 75 jaar bevrijding: Sunsetmarch en diner bij Nimma
Vr 20 mrt: Clubzaken
Vr 27 mrt: Marc van Uhm-generaal b.d., Vredesmissies in Afghanistan, partners welkom
Vr 3 apr: Jan Peters SJ, Islam godsdienst van vrede
Do 9 apr: Witte Donderdag, Wandeling Hof der Olijven en maaltijd
Vr 17 apr: Anneke Assen, Waarom het thema vrijheid?
Vr 24 apr: Qader Shafiq en Stichting Idlib
Vr 1 mei: Roelof ten Doesschate, Studentenverzet in Tweede Wereldoorlog

BELANGRIJKE DATA: 
21 maart 2020   : PETS en Assembly
28 maart 2020  : RC Tongeren, Tentoonstelling Roemenië in Gallo-Romaans Museum
1 mei 2020         : RC Tongeren, Tungrirun
15 mei 2020     : Pieter de Bruyn bokaal, MG
16 mei 2020     : Districtsconferentie

MEDEDELINGEN:  

  • Dinsdag  10  maart  is er een vergadering van het bestuur en de commissievoorzitters. Iedereen kan agendapunten aanleveren.*Op donderdag 12 maart de Sunset March.
  • Om 18.15 uur verzamelen bij de trappen van de Oversteek. Parkeren bij Vasim of Hotel Nimma (Weurtseweg 478) . Lopen van Nimma naar de trappen: 500 meter. Zie www.sunsetmarch.nl
  • Qader: Op 19 maart komt de Russische Natalja in het kader van het Sheltercity-project naar Nijmegen. Zij is een LHBTI-activiste in Rusland.
    Qader is niet gerust op de overeenkomst van de VS met de Taliban. Hij (en velen met hem) vrezen het ergste voor Afghanistan!
  • Tjeerd vraagt aandacht voor de brief die hij aan alle leden verstuurde. Graag antwoord, als je dat nog niet gedaan hebt.

    VERSLAG: Voordracht van Fred Mouw met als titel: bevrijding en daarna.

Fred laat een meer dan vuistdik boek rondgaan ‘De 102.000 Namen’. Met daarin ook de namen van de vermoorde familieleden van Fred.
De emoties van Fred bij het einde van Tweede Wereldoorlog zijn Vreugde, Verdriet en Woede. In dit verslag geef ik in het kort aan, waarover Fred over gesproken heeft. Maar zijn emoties kan ik daarin niet overbrengen.
Aan het einde van de oorlog verbleef Fred met zijn vader en moeder in kamp Westerbork. Zijn vader is joods, zijn moeder streng gereformeerd. Al die tijd kreeg zijn vader ‘ontheffing’. Maar op het einde werd hij toch opgepakt. In april 1945 was het in het kamp wel bekend dat de Canadezen in aantocht waren. Maar onzeker was wat de Duitsers zouden doen. Zou er nog een trein rijden? Een dodenmars? Alle kampbewoners doodschieten? Of zouden de Duitsers vertrekken en iedereen daar achterlaten. Angstige dagen. In de namiddag van 12 april verschenen de Canadezen. Dat was een moment van intense vreugde!  Maar ze konden het kamp niet direct verlaten. Twee weken later werd het kamp met prikkeldraad in tweeën gesplitst: een deel voor de huidige kampbewoners en het andere deel voor geïnterneerde foute Nederlanders. Dat was geen vreugde meer, dan word je woedend!! Bijna gedeporteerden naast duizenden nazi-gezinde Nederlanders.
In die periode kwamen ook de berichten van het Rode Kruis. De hele familie van Fred was vermoord. Fred en zijn ouders stonden alleen op de wereld. Veel verdriet daarover, ook nu nog.
In juni vestigde het gezin zich in Amsterdam. Ze kregen een huis toegewezen dat niet ‘gepulst’ was. Abraham Puls was een verhuizer in Amsterdam, die in opdracht  van de nazi’s de huizen van gedeporteerden leeghaalde. Het huis dat het gezin betrok was dus niet leeggehaald en van allerlei huisraad voorzien. Fred ging naar school. Zijn vader vond een goede baan bij de kousenfabriek Danlon. Na de HBS ging Fred werken op een accountantskantoor, heeft diverse opleidingen gedaan en is zijn werkzame leven accountant gebleven.
Fred is vooral woedend hoe Nederland na de oorlog omging met de teruggekeerde Joden: Een kille ontvangst. Berooid. Huizen, die bewoond werden door anderen met dezelfde meubels. En dat zoiets dan compleet ontkend wordt. Bedrijven waren weg. De vader van Fred ontving van de gemeente Arnhem een naheffing grondbelasting over de periode dat hij in het kamp zat.
102.000 overledenen betekent ook 102.000 nalatenschappen. Er kon alleen in de rechte lijn (kind-ouders en ouders-kind) geërfd worden. Andere familieleden erfden niets. Er zijn kapitalen naar de staat, banken en verzekeringmaatschappijen gegaan. Met name de bank Lippmann &Rosenthal pikte tijdens de oorlog alles van de joden in, sieraden, effecten en kapitaal. De afhandeling van kunstroof loopt nog door tot op de dag van vandaag.

Tot slot nog een letterlijk citaat van Fred over de macabere lijst in het Namenboek:
Ongewild hebben de moordenaars van toen gedemonstreerd dat ook in de dood het joodse volk een eenheid is. Geen verschil in stand of politieke overtuiging. De dood (zes miljoen maar liefst) heeft hen nog alleen maar sterker verenigd. En vooral die joodse eenheid hebben de Duitsers, de nazi’s, zo gehaat en in wezen gevreesd. De achtergeblevenen, de overlevenden en de generaties na ons, zullen nimmer toestaan dat de namen van deze dierbare doden zullen wegwaaien als bladeren in de wind.
Vandaar dit boek en vandaar het 102.000 Namen Lezen in Kamp Westerbork.
En wat het joodse volk betreft, het zal jaarlijks op Jom Hasjoa, de dag waarop de holocaust wordt herdacht, het rouwgebed Kaddiesj voor de vermoorden blijven uitspreken, als ware het de naaste familieleden
Zichronam Livracha:
Moge hun de beloning der rechtvaardigen deelachtig zijn en moge hun ziel gebundeld worden in de bundel van het eeuwige leven.

Bedankt Fred voor deze zeer persoonlijke overwegingen bij 75 jaar bevrijding. JM

Deze jaargang van het Weekbericht wordt geredigeerd door Hans Classen, Maud Graff (vz) en Tjeerd Jansen.
Verzoek van de Ledencommissie: graag de naambadge dragen.